ما یه دبیر ادبیاتی داریم که خیلی باحاله .

باحال بودنش همین بس که حدود ۴۰ سالشه اما هنوز ازدواج نکرده.(خودش نخواسته ازدواج کنه.

یه وقت فک نکنین ترشیده ! برعکس یه آدمیه که مطمئنم خیلی ها دلشون میخواسته همسر اون باشن)

من خودم تصورم اینه که تو زندگیش یه عشقی داشته که بهش نرسیده . آخه از حرفاش همش همینو

 احساس میکنی. وقتی حرف میزنه قشنگ حس میکنی که هنوزم بهش وفاداره .

اینکه اینجوری زندگی کنی واقعا خیلی حرفه .آدم دوس داره مثه اون باشه .

اصن داستان زندگی و گذشته ی این واسه من همیشه یه علامت سوال بزرگه . خیلی دلم میخواد بدونم

گذشتش چه جوری بوده . مطمئنم معمولی نبوده .

مثلا میاد سر کلاس ما کل قصه ی ویس و رامین رو با جزئیات تعریف میکنه! اگه ازش از قصه های

 عاشقانه بپرسی درسو ول میکنه میشینه اونا رو برات تعریف میکنه !

(با جزئیات. چیزایی که تا حالا نشنیدی و واست جالبه) اصن عجیب باحاله

حالا بقیش :

 با اینکه سنش خوبه اما وقتی ببینیش با خودت میگی دیگه فوقش ۳۰ سالشه .خوش تیپ هم هس .

ازین قد بلندای کمر باریک !

و خیلی هم به خودش میرسه . هرروز یه مدل مانتو و هرروز یه مدل کفش .

فک کنم از اول سال تا الان حدود ۱۵ جفت کفش شایدم بیشتر ما ازین دیدیم !

بیتا میگه این که شوهر و زندگی نداره ، بچه هم که نداره ، پس پولاشو میخواد چیکار کنه ؟ خب

هرچی پول درمیاره رو میره کفش میخره !!

هیچی دیگه فائزه "ص" هم یه نتیجه گیری کرد ازین موضوع : ما هم ازدواج نمیکنیم با این هدف که

 مستقل باشیم و هرچی پول درآوردیم بریم کفش بخریم !

هدف ما رو داشته باش فقط

.....

+ من به فردای دوتامون یه دنیا عشق بدهکارم ...